Eeuwigheid begint vandaag

Zondag 2 april 2017 – Vijfde zondag van de Veertigdagentijd (jaar A)

In de eerste lezing horen we hoe God, bij monde van de profeet Ezechiël, zegt: “Ik ga uw graven openen”. En Hij zegt dat niet tegen mensen die gestorven zijn maar tegen ballingen die totaal uitgeblust zijn en elke hoop op vrijheid en op nieuw leven hebben opgegeven. Al in die eerste lezing wordt dus duidelijk dat in de Bijbel woorden als “verrijzen” en “uit het graf opstaan”, op meer slaan dan alleen op het voortbestaan na de dood. Er bestaan blijkbaar meerdere manieren van verrijzen. Voor de duidelijkheid wil ik er echter onmiddellijk aan toevoegen dat centraal in ons geloof de overtuiging staat dat Jezus gekruisigd is, gestorven en begraven is, en dat Hij verrees en eeuwig leeft bij de Vader.
En dat als gevolg daarvan en onder welbepaalde voorwaarden, ook wij na onze dood verder leven met Hem.

“Voortbestaan”?
Ik wil dat toch nog eens met nadruk zeggen. De tijd is gelukkig voorbij dat je na een uur luisteren naar een predikant nog altijd niet wist wat hij nu precies geloofde en bedoelde: ging het om echt leven na de dood of moest je het allemaal niet zo letterlijk opvatten? Dat soort mistig spreken, dat zo populair was in de tweede helft van de vorige eeuw, hebben we goddank achter ons gelaten. Wij geloven wel degelijk in het leven na de dood. Maar ik gebruik met opzet niet het woord voortbestaan. Voort-bestaan dat doet denken aan een soort automatisme. Maar dat wij allen, ongeacht hoe wij geleefd hebben, automatisch zouden voortbestaan is een zoethoudertje van het moderne heidendom. Christenen geloven daar niet in. Voor hen is verrijzenis alleen voor mensen die tenminste geprobeerd hebben te leven zoals de verrezene. Mensen die, ook al hebben ze nooit over Jezus gehoord, toch altijd het goede hebben nagestreefd en het kwaad hebben vermeden.

Synoniem?
Maar als je dat zegt krijg je natuurlijk onmiddellijk de vraag voorgeschoteld of het dan niet volstaat een goed mens te zijn. En dan duurt het niet lang meer of je krijgt de absolute klassieker op je bord: moet je christen zijn om een goed mens te zijn? Je snapt eigenlijk niet dat ook maar iemand met zo’n vraag kan zitten. Ieder van ons kent mensen die niet geloven en die toch voortreffelijke burgers zijn, correct, rechtvaardig en beminnelijk in de omgang. En ieder van ons kent mensen die zich christen noemen en die in feite het christendom alleen maar een slechte naam bezorgen. Het antwoord op die laatste vraag is dus zo evident dat het het overwegen niet waard is. Maar voor alle duidelijkheid weze dan nog maar eens met zoveel woorden gezegd: neen, je moet natuurlijk geen christen zijn om een goed mens te zijn. Het zou dan ook helemaal verkeerd en zelfs ronduit belachelijk zijn als je als gelovige zou denken dat je, omdat je gelovig bent, sowieso al een beter mens bent dan iemand anders. Van een gelovige mag integendeel juist verwacht worden dat hij zich, meer dan een ander, bewust is van eigen zondigheid en tekortschieten.

Meerwaarde
Helemaal anders zit dat met die eerste vraag: “Volstaat het een goed mens te zijn”? Want daar kan je als gelovige volmondig neen op zeggen. Je kan geloof natuurlijk zien als iets dat je helpt om een goed mens te zijn. En terecht, geloof helpt je daar heel zeker in. Maar daarnaast heeft geloof nog een waarde op zich, geeft het een meerwaarde aan ons leven. Je kan dat het best begrijpen door te kijken naar menselijke liefde en menselijke vriendschap. Wanneer er liefde en vriendschap is in je leven dan verandert dat je leven grondig. Als je echt van iemand houdt en je weet dat die ander ook zielsveel van jou houdt dan verandert dat je leven helemaal. Ook al blijven uiterlijke omstandigheden misschien hetzelfde: je verandert niet van woning, noch van job noch van hobby, en toch wordt gans je leven anders. Het gras lijkt groener, de hemel hoger, en zelfs de ingeademde lucht meer opwindend. Op precies dezelfde wijze brengt het besef van Gods liefde en nabijheid, warmte en vervulling in je leven.

Eeuwig leven
Maar, hoezeer liefde je leven ook kan verrijken, uiteindelijk zou je dat nog kunnen afdoen als een kwestie van gevoel en dus aan schommelingen onderhevig. Er is echter meer. Er is immers vooral de toezegging van Jezus dat wie in Hem gelooft nu al deel heeft aan een leven waar de dood geen vat op heeft. Als Jezus spreekt over “eeuwig leven” dan heeft Hij het over leven dat groeit naar God toe. Een leven dat steeds meer opgenomen wordt in het leven van God. En dat hier al begint. Een leven in geloof, heel sterk verbonden met Jezus. Een leven waarin wij steeds meer loskomen van alles wat ons meesleurt naar de dood: ons egoïsme, onze hebzucht, onze jaloezie en onze zucht naar macht. Het eeuwig leven begint voor ons vanaf het moment dat we, vanuit onze gehechtheid aan Jezus, ons laten bevrijden uit alles wat ons tot slaaf maakt van onszelf. Wanneer ik beslis te geloven, echt te geloven, mij te laten leiden – met vallen en opstaan – door wat God van mij vraagt, dan treed ik op dat moment het eeuwig leven binnen en geniet ik van de warmte van Gods nabijheid. En dan is die overgang groter dan de overgang die ik maak als ik sterf.

Een gedachte over “Eeuwigheid begint vandaag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s