Hoezo God beminnen?

Zondag 28 mei 2017 – Zevende Paaszondag (jaar A)

“God beminnen en de naaste beminnen als jezelf” dat zijn, zegt Jezus, de twee voornaamste geboden. Dat van de naaste, dat begrijpen we nog wel. Maar hoe moet je in ‘s hemelsnaam God beminnen? Wat zeg je eigenlijk als je zegt God te beminnen?

Sporen
Je kan de schepping bewonderen. De reusachtige uitgestrektheid van de kosmos én het microscopisch kleine. Je kan houden van de zeeën en de vlakten, van de dieren en de planten, de wind, de nevel, de geur van de bossen en de late roep van een vogel. Dat alles kan je beminnen. En stellig heeft dat allemaal te maken met God, maar God is het niet. En zo kan je ook de mens beminnen en zijn kracht om te scheppen, de werken van de mens.
Je kan opgaan in zijn muziek en vol bewondering kijken naar zijn kunstwerken, de computers die hij ontwerpt en de raketten die hij de ruimte instuurt. Je kan vol verbazing staan voor het menselijk brein, voor het genie van de mens en zijn mogelijkheden om kennis door te geven.
En stellig heeft dat allemaal te maken met God, maar God zelf is het niet.
Je kan vertederd kijken naar de liefde tussen mensen en zelf ook de liefde beleven, kinderen verwekken en liefdevol opvoeden. Je kan vol verwondering in elke mens de trekjes herkennen van zijn voorgeslacht, zijn ouders en voorouders en tegelijk zijn vermogen bewonderen om een eigen persoonlijkheid te vormen. Je kan de evolutie beschouwen, het streven in alles naar mooier en beter. En zeker: dit alles heeft te maken met God en je kan het zelfs beminnen als komende van God. Maar God is het niet.

Enige mogelijkheid
Het simpele feit ligt daar dat, willen wij God kunnen beminnen, God zich aan ons moet kenbaar maken op een wijze en in een gestalte die door ons kan bemind worden. Christenen geloven dat God dat inderdaad ook gedaan heeft, en wel in de mens Jezus Christus. Maar wat is dat dan, God beminnen in Jezus Christus? Kan dat wel? Echt houden van Jezus Christus kán. Natuurlijk op voorwaarde dat je gelooft dat Jezus geen historische herinnering is maar de Verrezen Christus, de levende Heer, tot wie je bidt, met wie je spreekt. En die Jezus kan je wel degelijk liefhebben. Is de kern van beminnen niet: je helemaal openstellen voor de beminde, zijn of haar wensen al vervullen nog voor ze zijn uitgesproken, je hele leven richten op die ander? Die ander je leven laten beheersen, zonder dat je persoonlijkheid daaronder te lijden heeft. Want wat voor elke echte liefde geldt, geldt des te meer voor de liefde van Christus: ze versmacht je niet en drukt je niet weg.
Integendeel, hoe meer je God bemint, hoe meer je tot jezelf komt en je eigen persoonlijkheid tot zijn recht komt.

Concreet
Maar de vraag blijft: hoe doe je dat dan in de praktijk, Christus beminnen?
Wanneer ik beslis mijn bestaan helemaal op Hem af te stemmen, dan beslis ik mijn leven helemaal af te stemmen op de liefde, dan wil ik alleen nog goed zijn voor elke mens die ik ontmoet. Dan heb ik begrepen dat God pure Liefde is. En dat ik Hem alleen kan beminnen door, zoals Jezus, liefdevol om te gaan met mensen. En het mooie is: dat liefdevol omgaan met mensen wordt steeds meer iets vanzelfsprekends. Tenminste het inzicht. Want de oude gewoonte om vooral en in de eerste plaats te zorgen voor jezelf, blijkt heel taai te zijn. En je hebt dus ook nog regelmatig last van die ouwe reflex van ikke-eerst. Maar het basisinzicht dat wij hier zijn om gemeenschap te vormen, om elkaar te helpen, om goed te zijn voor elkaar, dat inzicht staat er van dan af als gebeiteld. En het gaat steeds meer ons doen en laten kleur en richting geven.

Verrukking
En stilaan worden onze ogen op scherp gesteld en komen wij in een “nieuwe” wonderlijke wereld binnen. Want al doende wat God in zijn liefde van ons vraagt: goed en liefdevol om te gaan met anderen, ondervinden wij meer en meer dat precies die levenshouding onszelf ontbolstert, bevrijdt en gelukkig maakt. Beseffen wij meer en meer dat het goed en liefdevol omgaan met andere mensen ook harmonie brengt in ons eigen leven. En dat kan er alleen maar op wijzen dat wat God van ons vraagt, helemaal samenvalt met wat in onszelf leeft als diepste verlangen. En dat bijgevolg alleen liefde ons heel maakt. Dat wij gemaakt zijn om te beminnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s