Genieten van het leven

Zondag 19 november 2017 – 33ste zondag door het kerkelijk jaar A

Een bijzonder opmerkelijke anekdote in de parabel van vandaag: een dienaar die het geld van zijn baas moest beheren krijgt een forse uitbrander omdat hij de hem toevertrouwde som niet heeft uitgezet bij de bankiers. Het lijkt wel of Jezus hier beleggingsadvies geeft. Waarschijnlijker is echter dat je dit met een flinke korrel zout moet nemen. En dat we hier te maken hebben met dezelfde ironische ondertoon als in die uitspraak van hem dat “je aan de keizer moet geven wat de keizer toekomt”. Zeker is in ieder geval dat het christendom het fenomeen interest altijd met de grootste argwaan heeft bekeken. Tot diep in de middeleeuwen was interest vragen voor geld dat iemand van je leende een zware zonde. En dat was niet eens zo gek bekeken. Want de redenering was: wie geld nodig heeft, zit in nood. En interest vragen voor dat geld betekent: zelf beter worden van de miserie van anderen. Rente vragen was voor christenen dus verboden. Een opvallend historisch gevolg hiervan was de opkomst van de Joodse bankiers. Want de koningen en de Kerk hadden voor hun projecten en hun werking heel veel geld, en dus ook geldschieters nodig. En de Joden vielen uiteraard niet onder het christelijk verbod, vandaar de kunst van de Fuggers en de Rothschilds van deze wereld. Dat christelijk verbod werd trouwens met de tijd steeds soepeler geïnterpreteerd, zeker toen in de bloeitijd van de middeleeuwen de handel steeds belangrijker werd.
En het verbod werd zelfs helemaal weggespoeld bij de komst van het protestantisme, meer bepaald van het Calvinisme, dat aan de basis ligt van het kapitalisme.

Talent
Na deze wat droge inleiding met allerlei historische akkefietjes kunnen we dan nu het serieuzere werk aanvatten. En wel met de vraag: “Als het er Jezus in deze parabel niet om te doen was om ons een paar gouden tips voor een succesvolle belegging aan de hand te doen, waar had Hij het dan wel over?”
Om te beginnen is het belangrijk te weten dat een talent niet zomaar een muntstuk of een beetje geld was. Als men het in het Israël van Jezus’ tijd had over een talent, dan ging het over ± 50 kg goud. Een heel vermogen dus, een geweldig fortuin. Het is duidelijk dat voor Jezus goud en zilver weinig betekenis hebben. En dat het goede dat je met geld kan doen nauwelijks opweegt tegen het kwaad dat de jacht erop aanricht. Talenten staan hier gewoon symbool voor: geweldig kostbaar. Voor Jezus, en voor alle christenen, is het grootste talent van de mens het vermogen om in contact te treden met God.

Uniek
Wij zijn de enige wezens die weet hebben van zijn bestaan. En die het kostbare vermogen bezitten om Hem bewust in ons leven binnen te laten, met Hem te praten, een relatie met Hem aan te gaan. Wij zijn de enige wezens die beschikken over de mogelijkheid om naar God toe te groeien, om steeds meer te worden wie Hij is: pure liefde. Dat is het kostbare talent, het unieke vermogen dat steeds verder moet ontwikkeld worden, het vermogen om naar God toe te groeien. Om steeds meer op Hem te gelijken.
Om uiteindelijk helemaal in zijn leven te worden opgenomen. Omdat wij steeds meer geworden zijn wie Hij is: leven gevende liefde. Dat vermogen om in relatie te treden met God is het meest kostbare talent dat wij bezitten.
En het mooie is: wij worden juist gelukkig in het ontwikkelen van dat talent.
Ik vind het altijd heel raar als ik lees dat ouders hun opgroeiende kinderen het advies meegeven: je moet je amuseren. Je moet genieten van het leven, het is al zo kort. Het advies is natuurlijk breed bedoeld. Eigenlijk wil zo’n ouder zeggen: wij zijn open en modern. Wij gunnen je best een pleziertje. Maar de kans is groot dat ze daarmee ook het signaal afgeven dat het leven op zich saai, leeg en zinloos is. En dat het dus nodig moet opgevuld worden met zoveel mogelijk plezante dingen. Maar is zo’n leven van genieten en amuseren de juiste weg naar levensvervulling en geluk? Ik denk dat, heel oprecht, niet. Ik denk dat de weg van alleen maar zich amuseren en genieten feilloos voert naar onvoldaanheid, naar depressies en naar zelfmoord.

Kleine rechtzetting
Er bestaat blijkbaar een wijdverbreid misverstand. Nogal wat mensen die niet geloven, denken dat gelovigen mensen zijn die zich niet durven amuseren en niet mogen genieten. Dat ze maar vlug iets anders denken.
Wij amuseren ons en genieten van al de goeie dingen van het leven even hard als andere mensen. Maar misschien zijn wij juist de slimme genieters, de echte epicuristen. Omdat wij geloven en beseffen dat het voelen dat je groeit, dat je een beter mens wordt, je een nog veel dieper geluk schenkt dan eten, drinken, reizen en seks. Wij beseffen dat God niet alleen Liefde is maar ook Geluk. Dat liefde gelukkig maakt. En dat houden van je vrouw en van je kinderen, genieten van de nabijheid van je vrienden, genieten van zelf iets te kunnen betekenen voor wie je nodig heeft, een veel dieper geluk schenkt dan het bevredigen van behoeften. Wij beseffen dat je pas echt van het leven geniet als je ophoudt met daar krampachtig naar te zoeken. Natuurlijk zijn er evengoed mensen die niet geloven en ook tot dat inzicht komen en ernaar leven. Maar voor gelovigen die sterk verbonden leven met Jezus is dit geen moeizaam verworven inzicht maar gewoon de zee waarin ze zwemmen, de biotoop waarin ze leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s