Offers brengen

Zondag 14 juli 2019, vijftiende zondag door het jaar (jaar C)

Jezus, zegt Paulus, heeft ons de vrede gebracht. “Door zijn bloed op het kruis heeft Hij alles in de hemel en op aarde verzoend”. Het is een uitspraak die ons serieus op het verkeerde been kan zetten omdat ze lijkt te suggereren dat God, net zoals de vroegere heidense goden, moet verzoend worden met het brengen van offers.
Laat ons van in het begin kort en goed stellen dat dit zeker niet de christelijke visie is.

Conflicten
Wat is die visie dan wel?
Als je naar de menselijke geschiedenis en het menselijk samenleven kijkt, dan valt onmiddellijk op hoe on-verzoend onze wereld er bijligt.
Hoezeer wij mensen bijna constant met elkaar omgaan als concurrenten of zelfs als vijanden.
Hoezeer onze wereld overal en in alle tijden getekend wordt door conflicten en oorlogen, door uitbuiting en tirannie, door onderdrukking en geweld.
Ook als wij naar het leven van individuen kijken, ook als wij kijken naar wat er leeft in ons eigen hart, dan schrikken wij hoeveel woede, agressie, na-ijver en venijn wij daar soms aantreffen. Het lijkt onuitroeibaar, onontkoombaar, onoverwinnelijk.

Offers
En toch, er is een weg. De weg die Jezus ons gewezen heeft.
Een weg die ingaat dwars tegen al onze instincten en reflexen van zelfbehoud en egoïsme.
Een weg van liefde, mededogen en barmhartigheid. Het is de weg van het op zoek gaan naar elke mens die op één of andere manier in de kou staat, gemeden wordt, niet geteld wordt, arm, ziek of gewoon ongelukkig is.
Om die mens met aandacht en zorg te omringen.
Voor Jezus is dat de weg, die wij moeten gaan omdat God zelf vol liefde is, mededogen en barmhartigheid. Maar die weg gaan vraagt om offers.
Gewoon al het feit dat wij ons afkeren van onze biologische drang om voor onszelf te zorgen en alle anderen weg te duwen, vraagt al een serieus offer.

Noodzaak
Dat woord, offer, moet ons niet afschrikken.
Elk belangrijk feit in een mensenleven en in de mensengeschiedenis gaat gepaard met het brengen van offers. Er is gewoon geen vooruitgang mogelijk zonder offers.
Het lijkt een ijzeren wet te zijn, dat het daar zonder niet gaat.
Je moet zelfs niet eens grote prestaties willen leveren op wetenschappelijk, humanitair of sportief gebied.
Zelfs als je gewoon een zinvol leven wilt leiden, zal je offers moeten brengen. Sterker nog, ik denk dat als je je hele leven alleen maar bezig bent met genieten en zorgen voor jezelf, dat je dan aan het eind ervan alleen maar zal kunnen vaststellen dat je helemaal niet geleefd hebt.
Leven vraagt het brengen van offers.
Echt leven is beseffen dat het leven leuk én hard is. Dat leven, naast vreugde en plezier, ook tragiek en lijden inhoudt.
Zinvol leven is voor een christen tegen dat lijden ingaan. En dat vraagt offers.

Nieuw begin
Jezus is daarin onze leidsman. Hij is ons daarin voorgegaan met een consequentie die aan het onvoorstelbare grenst. Zijn leven was totaal gegeven zijn, alleen maar bekommert om het lijden, dat wezenlijk met het leven samenhangt, te bestrijden. En Hij deed dat, tot Hij er zelf voor aan het kruis geslagen werd.
Heeft Jezus met zijn kruisdood, met zijn uiterst consequent-zijn, de verzoening gebracht, de definitieve vrede gevestigd? Om je heen kijkend kan je alleen maar zeggen: neen.
Maar bij Hem begon het. Hij is de “Nieuwe Schepping”. In Hem kwam er een nieuw begin. Hij is de spil van een beweging die van Hem uit op gang kwam. Rond Hem verzamelen zich mensen uit alle volkeren en culturen, mannen en vrouwen, jong en oud, armen en rijken, geleerden en analfabeten, zieken en gezonden, goeden en slechten, maar allen mensen die vertrouwen op Gods liefde en barmhartigheid. En die in het spoor van Jezus, die liefde en barmhartige gestalte willen geven en die willen werken aan vrede en verzoening, aan rechtvaardigheid en goedheid.

Kerk
Die beweging is de Kerk. Een beweging van weliswaar zwakke en zondige mensen, maar die van Jezus leerden dat alleen het werken aan rechtvaardigheid, vrede en verzoening van de wereld een betere plaats kan maken.
Dat alleen het zorg dragen voor mensen, die het om de meest uiteenlopende redenen het moeilijk hebben, ons eigen leven zin en betekenis geeft.
Het spreekt vanzelf dat zo’n houding op het hedendaagse levensgevoel staat als een tang op het spreekwoordelijke varken.
Maar dat is geen probleem. Wij mogen onszelf gerust terug wat meer profileren. Als media en reclame de mensen dag aan dag toeschreeuwen dat je moet zorgen voor jezelf en alleen maar moet zoeken te genieten van alles en nog wat, dan moeten wij gewoon rustig blijven zeggen: onzin!
Echte christenen zijn nooit meelopers geweest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s