Er is vrede en er is vrede

Zondag 18 augustus 2019, twintigste zondag door het jaar (jaar C)

De woorden van Jezus in het evangelie van vandaag, de hele teneur ervan herkennen wij niet onmiddellijk als komende van Hem: Jezus die gewoon is iedereen te begroeten met “Vrede zij u”; die in de Bergrede zei: “Zalig die Vrede brengen” en die van Zichzelf zei, dat Hij zachtmoedig was en nederig van hart; die Jezus van wie de engelen bij zijn geboorte zongen van vrede op aarde en die later zo’n vrede uitstraalde dat kwelduivels op zijn bevel de mensen met rust lieten; die Jezus zegt hier: “Denk niet dat ik vrede ben komen brengen op aarde, neen, geen vrede maar juist verdeeldheid”.
Wij mogen er zeker van zijn dat die woorden inderdaad van Hem komen. Maar hoe kan je dat dan rijmen?
Het kan niet anders of Jezus voorzag de consequenties van zijn leer.
Hij wist gewoon dat de wereld niet lief en welwillend zou reageren op een houding die helemaal tegen de gang van zaken in die wereld ingaat.

Vervolging
Toen Lucas die woorden opschreef lag die verdeeldheid en vijandigheid die Jezus voorspeld had, trouwens al niet meer in een ver verschiet, maar was ze al pijnlijk actueel geworden.
Er was natuurlijk vooreerst het Romeinse staatsgezag, dat zowel joden als christenen wantrouwde als atheïsten en ondermijners van het gezag: ze knielden immers noch voor godenbeelden, noch voor de keizer.
De Romeinse keizer en vooral de plaatselijk potentaten, de Pilatussen en de Herodessen van deze wereld, deze jakhalzen van de macht, hielden de christenen scherp in het oog. Het zou niet lang meer duren eer er bloedige vervolgingen zouden uitbreken.
Bovendien werd het de christenen ook behoorlijk moeilijk gemaakt door hun joodse broeders voor wie zij, de christenen, ketters waren van het eigen joods geloof. De vijandigheid groeide hand over hand tegen de alsmaar talrijker wordende groep van joden die overgingen naar het christendom, en die daarom, in hun eigen kring, hun eigen familie, vaak zelfs in hun eigen gezin, werden gezien als verraders.

Tijdloos
Maar als dit evangelie alleen maar over die mensen en die situaties ging, dan verloor het elke relevantie voor onze tijd.
Terwijl het integendeel in alle tijden, en zeker ook in onze tijd, bijzonder actueel gebleven is.
Wij staan hier voor het geblokte, gebetonneerde feit dat de woorden van Jezus altijd haaks zullen staan op wat in de wereld gangbaar en normaal is. En, laten we er onmiddellijk aan toevoegen, haaks staan op elk politiek systeem.
Er bestaat ook niet zoiets als christelijke politiek.
Zelfs de pauselijke staten zijn nooit echt christelijk bestuurd. Ik denk zelfs dat er nooit een klooster geweest is dat 100 % christelijk bestuurd is. Dat kan gewoon niet. En de reden is dat politiek, gezag en bestuur altijd te maken heeft met macht en met het sluiten van compromissen. Met het zoeken naar een modus vivendi tussen elkaar bestrijdende belangengroepen, met het kiezen voor het minste kwaad in heel dat kluwen van egoïsme, zowel van individuen als van groepen. Met het sluiten van compromissen.
En dan zijn hier al direct enkele woorden gevallen die totaal onverenigbaar zijn met het evangelie van Jezus: belangengroepen, egoïsme en compromissen.

Consequent
Jezus verlangt van ons een radicaal kiezen voor de zwakkeren, een radicaliteit die noodzakelijkerwijs in conflict komt met een wereld die bol staat van de onrechtvaardigheid. Jezus verlangt van ons niet dat wij een revolutie prediken. Maar wel dat wij ons niet laten in slaap wiegen door de niet te onderschatten verleidingen van de maatschappij.
Dat wij fris en alert blijven. En radicaal en compromisloos.
En dat wij, als wij de wereld niet kunnen veranderen, dan toch in ons eigen leven radicaal kiezen voor evangelische principes.
Neem nu de mensen die in onze huidige maatschappij door de media bejubeld en door het publiek bewonderd worden, de mensen die “top” voor hun beroep mogen schrijven. Top dokters, top advocaten, top atleten, top weet-ik-veel. . .
Mensen die vaak vergoedingen krijgen die je eigenlijk alleen nog immoreel kunt noemen. Zeker als je bedenkt dat op enkele uren hier vandaan, kinderen over vuilnishopen kruipen op zoek naar wat bedorven voedsel. Je kan als christen deze top-mannen-en-vrouwen wel bewonderen om wat ze kunnen, (afgunst is zeker geen christelijke deugd), maar ons hart moet op de eerste plaats uitgaan naar de mensen in de kou.

Gevolgen
Als we echter consequent kiezen voor de mensen die altijd in het hoekje zitten waar de slagen vallen, dan gaan we ook zelf niet in de prijzen vallen. In een wereld waar het normaal is koortsachtig op zoek te zijn naar meer geld, meer aanzien en bekendheid en macht, (ze hebben daar tegenwoordig een akelig mooi woordje voor: de ratrace), wordt dat zeker niet op prijs gesteld.
In het beste geval word je bekeken als een beetje dom en naïef. In het beste geval. Want je inzet voor evangelische waarden kan en wordt ook vaak gezien als een aanklacht, als een afkeuring van wat in de wereld geldt.
En dat pikt die wereld niet.
Doe wat Jezus van je vraagt en je zal onmiddellijk ondervinden wat Hij bedoelde met: denk niet dat Ik vrede ben komen brengen.
Je zal geen vrede krijgen van de wereld. Maar je zal wel vrede kennen in je hart.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s