Geloofsoverdracht stilgevallen?

Zondag 14 juni 2020, Elfde zondag door het jaar (jaar A)

Jezus zegt in het evangelie van vandaag: “De oogst is groot, maar arbeiders zijn er te weinig”. Als wij ervan uitgaan dat zijn woorden universeel van kracht zijn zowel in ruimte als in tijd, nemen wij aan dat ze ook voor ons vandaag bestemd zijn. Dat Hij ook tot ons vandaag zegt: trek eropuit, verkondig, win de mensen voor het geloof. Er is nood aan. Mensen wachten op u.
Nood aan? Die indruk hebben wij in ieder geval niet als we nuchter om ons heen kijken: overal onverschilligheid voor religieuze zaken, aversie tegen alles wat met te Kerk te maken heeft. Overal materialisme, overal de cultus van het geld. En terwijl in alle lagen van de bevolking en in alle leeftijdscategorieën de onwetendheid over godsdienstige zaken hand over hand toeneemt, lijkt er weinig goesting te bestaan om die leemte aan te vullen. Zelfs de interesse voor de groezelige schemerzone waarin sekten, waarzeggers en spiritisten opereren, een interesse die meestal toeneemt telkens wanneer de belangstelling voor het traditioneel geloof afneemt, ook die interesse lijkt eerder marginaal te zijn geworden.

En toch. . .
Blijkbaar is er in onze samenleving bijna alleen nog plaats voor materialisme, voor geld en voor carrière. En wie zich met andere dingen bezighoudt is, in het beste geval een softie, een leuke jongen misschien of een aardige meid. Maar ze horen er toch niet helemaal bij.
Zo lijkt het in ieder geval op het eerste gezicht. Maar ook hier is niets wat het lijkt. Een vriend van mij vertelde mij onlangs iets heel bijzonders.
Zijn zoon, een jonge gast die ook gelovig christen is, was op de wei van Rock Werchter vlak voor zijn tentje in gesprek geraakt met enkele van zijn kameraden over het geloof, over wat geloof voor hem betekent.
En, heel wonderlijk, naarmate de tijd vorderde, waren er steeds meer voorbijgangers die stopten, en zich neerzetten, vragen stelden of gewoon luisterden. Het gebeurde allemaal heel spontaan en blijkbaar voelde niemand de behoefte om op welke manier dan ook de magie van dit wonderlijk gebeuren te doorbreken.

Grote rol
Er is dus wel degelijk interesse bij jongeren en bij mensen in het algemeen, van wie wij misschien veel te vlug denken dat geloof hun kouwe kleren niet raakt. Uit bovenstaand verhaal kunnen we ook een aantal elementen opmaken die belangrijk zijn voor een goed gesprek over geloof. Het is duidelijk dat de sfeer, de omgeving, het juiste moment een grote rol spelen. Die zaken hebben wij grotendeels niet zelf in de hand. Plots zijn ze er en dan klikt het. En soms doen we ons uiterste best om de dingen goed voor te bereiden, maar het heeft blijkbaar weinig of geen effect en er gebeurt helemaal niets. Dat is dan jammer, maar je kan dan alleen maar proberen nog meer je best te doen, goed beseffend dat dát het enige is wat je kan doen. Je hebt niet alles in de hand.
Geloofwaardig
Duidelijk is ook dat diegene die het geloof wil overbrengen absoluut geloofwaardig moet zijn. Hij moet m.a.w. zelf helemaal vol zijn van wat hij vertelt.
Mensen (ook kinderen!) hebben een feilloos aanvoelen voor die dingen. Als een leerkracht godsdienst geeft maar die godsdienst zelf niet pratikeert, wéten kinderen dat, ook als niemand hen daarover inlicht.
Ook ouders die hun kinderen bijvoorbeeld naar een pensionaat sturen voor een “degelijke christelijke opvoeding” of hun kinderen verplichten naar de mis te gaan terwijl ze zelf weinig interesse tonen voor het geloof, zullen op gebied van geloofsoverdracht weinig succes boeken. Integendeel, de kinderen gaan er zich tegen afzetten.

Stilgevallen
En zo komen we bij een van de grootste problemen van de Kerk in onze huidige maatschappij: het sputteren en zelfs geheel stilvallen van de geloofsoverdracht tussen de verschillende generaties.
De traditionele kanalen die vroeger het geloof doorgaven zijn stilgevallen.
Priesters zijn er bijna niet meer. De jeugdbewegingen hebben bewust afstand genomen van het geloof omdat ze vonden dat ze moesten openstaan voor iedereen. En zo goed als alle katholieke verenigingen zijn hen daarin gevolgd.
Maar ook voor de katholieke scholen is het doorgeven van het geloof niet langer een prioriteit. En ook vele ouders voelen zich niet langer geroepen om “zich daarmee bezig te houden”, wegens te veel werk. Komt daar nog bij dat bij vele ouders die hoog opgeleid zijn de kennis van het geloof niet mee geëvolueerd is. Hun visie op God en geloof is soms even primitief en oubollig als die van veel atheïsten. En ze voelen zich gegeneerd om dat geloof door te geven aan hun kinderen.

Mobilisatie
M.a.w.: niet alleen de oogst maar ook de nood is groot. Wij moeten daarom alle gelovigen mobiliseren. Niet minder dan dat.
Het doorgeven van het geloof is vandaag meer dan ooit de taak van alle gelovigen. Als wij in West-Europa de ondergang van het christelijk geloof willen tegengaan, moeten wij resoluut kiezen voor iets dat bekend werd uit de Franse geschiedenis: de “levée en masse”, het mobiliseren van iedere gelovige.
Wij zijn geen sansculotten, wij beogen geen politieke macht.
Maar het wordt de hoogste tijd dat wij ons “hertrekken”. Wij allemaal, ieder van ons.
Er is werk aan de winkel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s